«حضرت مسيح در قرآن کريم»

در دين مقدس اسلام، اگرچه حضرت محمد (ص) نسبت به ساير انبياء از جايگاه و مقام بالاتري برخوردار مي باشد، اما در اين دين تمامي پيامبران الهي، قابل تکريم و احترام هستند؛ چرا که آنان برگزيدگان پروردگار بوده اند و مسلمين موظفند که به جميع رسولان الهي محبت داشته و آنها را محترم بشمارند.

در کتاب مقدس مسلمانان، قرآن کريم، سرگذشت برخي از پيامبران الهي ذکر گرديده، از آن جمله است؛ سرگذشت زندگي حضرت عيسي (ع) که به طور اجمالي به آن مي پردازيم:

"نحوه تولد ايشان"

خداوند پس از بيان وقايع تولد حضرت مريم عليها السلام، چگونگي خدمتگزاري او در معبد، به ذکر نحوه مادر شدن وي مي پردازد و چنين مي فرمايد:

-  (اي رسول خدا) در اين کتاب – قرآن – از مريم ياد کن، آن هنگام که از خانواده اش جدا شد و در ناحيه شرقي قرار گرفت. (مريم/16)

او مي خواست مکاني خلوت و فارغ از دغدغه پيدا کند که به راز و نياز با خداي خود بپردازد و چيزي او را از ياد محبوب غافل نکند، به همين دليل طرف شرقي بيت المقدس را برگزيد.

-  در اين هنگام، ما روح خود را به سوي او فرستاديم و او در شکل انساني بي عيب و نقص بر مريم ظاهر شد. (مريم/17)

اين وضعيت براي مريم بسيار سخت بود. او که همواره پاکدامن زيسته، در دامان پاکان پرورش يافته و در ميان مردم ضرب المثل عفت و تقوا است، با ديدن اين صحنه که مرد بيگانه و زيبايي به خلوتگاهش راه يافته دچار ترس و وحشت مي شود، لذا:

-  صدا زد: من از تو به خداي رحمان پناه مي برم، اگر پرهيزگار هستي. (مريم/18)

مريم با گفتن اين سخن در انتظار عکس العمل آن مرد ناشناس بود، انتظاري آميخته با وحشت و نگراني. پس از لحظاتي او چنين پاسخي را شنيد:

-  من فرستاده پروردگار توام، من آمده ام تا پسر پاکيزه اي از نظر خلق و خوي و جسم و جان به تو ببخشم. (مريم/19)

حضرت مريم از شنيدن اين سخن سخت به لرزه افتاد و در نگراني عميقي فرو رفت:

-  گفت: چگونه ممکن است من صاحب پسري شوم، در حالي که تاکنون انساني با من تماس نداشته و هرگز زن آلوده اي نبوده ام؟! (مريم/20)

فرستاده خدا با صراحت گفت:

"مطلب همين است که پروردگارت فرموده، اين کار بر من سهل و آسان است."

در اين آيات تلويحاً به اين مطلب اشاره شده که: اي مريم! خوب از قدرت من آگاهي، تو که ميوه هاي بهشتي را در فصلي که در دنيا شبيه آن وجود نداشت، در کنار محراب عبادت خود ديده اي، تو که آواي فرشتگان را که شهادت به پاکيت مي دادند شنيده اي، تو که مي داني جـَدَّت آدم از خاک آفريده شده، پس نبايد از اين امر خدا نيز تعجب بنمايي.

-  ما مي خواهيم او (پسر) را آيه و اعجازي براي مردم قرار دهيم، مي خواهيم او را رحمتي از سوي خود براي بندگان بنماييم. اين امري حتمي است و جاي گفتگو ندارد. (مريم/21)

-  سرانجام (مريم) باردار شد و او را به نقطه دوري برد. (مريم/22)

-  درد وضع حمل، او را به کنار تنه درخت خرمائي کشاند (که خشکيده بود)، در اين حال گفت: اي کاش پيش از اين مرده بودم و به کلي فراموش مي شدم. (مريم/23)

- ناگهان از پائين پاي خود صدايي شنيد که غمگين مباش. پروردگارت زير پاي تو چشمه آب (گوارايي) قرار داده است. (مريم/24)

-  و نظري به بالاي سرت بيفکن، بنگر چگونه ساقه خشکيده به درخت نخل باروري تبديل شده که ميوه ها، شاخه هايش را زينت بخشيده اند.

-  تکاني به اين درخت نخل بده تا رطب تازه بر تو فرو ريزد. (مريم/25)

-  از اين (غذاي لذيذ) بخور، و از آن (آب گورا) بنوش، و چشمت را (به اين مولود جديد) روشن دار، و هرگاه کسي را ديدي با اشاره بگو: من براي خداي رحمان روزه گرفته ام و امروز با احدي سخن نمي گويم. (اين نوزاد خودش از تو دفاع خواهد کرد) (مريم/26)

-  سرانجام مريم در حالي که کودکش را در آغوش داشت، از بيابان به سوي اقوامش آمد. (مريم/27)

-  هنگامي که آنها کودک را در آغوش او ديدند، دهانشان از تعجب بازماند. آنها که آوازه تقوا و کرامت او را شنيده بودند، سخت نگرانش شده و به شک و ترديد افتادند، برخي در قضاوت، عجله کرده و زبان به ملامت و سرزنش او گشوده و گفتند:

-  "اي خواهر هارون! نه پدر تو مرد بدي بود و نه مادرت زن بدکاره اي! (مريم/28)

اما چرا مريم را خواهر هارون گفتند؟ چون هارون مرد پاک و صالحي بود و در ميان بني اسرائيل ضرب المثل شده بود، هر کس را مي خواستند به پاکي معرفي کنند، مي گفتند: او برادر يا خواهر هارون است. در اين هنگام، مريم به فرمان خدا سکوت کرد، و "به نوزادش عيسي، اشاره نمود".

"مردم به او گفتند: ما چگونه با کودکي که در گهواره است سخن بگوييم." (مريم/29)

و پس از لحظاتي نوزاد لب به سخن گشود:

-  "من بنده خدايم، او به من کتاب (آسماني) عطا نموده و مرا پيامبر قرار داده است." (مريم/30)

-  "(و خداوند) مرا وجودي پربرکت قرار داده در هر کجا که باشم و مرا توصيه به نماز و زکات نموده تا زماني که زنده ام." (مريم/31)

-  مرا نسبت به مادرم، نيکوکار، قدردان و خيرخواه قرار داده و مرا جبار و شقي قرار نداده است. (مريم/32)

و در نهايت حضرت عيسي مي فرمايد:

-  "سلام و درود خدا بر من باد، آن روز که متولد شدم، آن روز که مي ميرم و آن روز که زنده برانگيخته مي شوم." (مريم/33)

معجزات حضرت عيسي

... "و آتـَينا عيسي ابنَ مَريَمَ البـَيـِنات وَ اَيَّدناهُ بـِروُحُ القُدُس ... " (بقره /253)

ما به عيسي بن مريم نشانه هاي روشن داديم و او را با روح القدس تأييد کرديم.

بر اساس تاريخ، "نشانه هاي روشن"، اشاره به معجزاتي مانند: شفاي بيماران غير قابل علاج، احياي مردگان و معارف عالي ديني دارد.

-  «وَيـُکـَلِّمُ الناسَ في المَهدِ وَ کَهلاً وَ مِنَ الصالِحين.» (آل عمران/46)

در اين آيه به يکي از معجزات حضرت مسيح عليه السلام اشاره مي شود که: "او با مردم در گهواره آنگونه سخن گفت که در کهولت سخن مي گويد و او از صالحان است."

-  "و (خداوند) او را رسول و فرستاده اي به سوي بني اسرائيل قرار مي دهد. (و حضرت عيسي مي گويد) من از گل چيزي به شکل پرنده مي سازم، سپس در آن مي دمم که به فرمان خدا پرنده اي مي گردد. من کور مادرزاد و مبتلا به بيماري برص (پيسي) را بهبودي مي بخشم. من مردگان را به فرمان خدا زنده مي کنم و شما را از آنچه مي خوريد و در خانه ها ذخيره مي کنيد، خبر مي دهم." (آل عمران/49)

در آيه 110مائده، خداوند به معجزات حضرت عيسي که در آيه (49/ آل عمران) ذکر شده، اشاره مي نمايد و چنين مي گويد که اين معجزات به اذن خدا صورت گرفته، و تو به اذن من مرده را زنده نمودي، کور مادرزاد را شفا دادي، بيماري برص را بهبود بخشيدي.

حواريون چه کساني هستند؟

در قرآن مجيد پنج بار از حواريون حضرت مسيح عليه السلام ياد شده، که دو مرتبه آن در سوره صف است. اين تعبير اشاره به دوازده نفر از ياران خاص حضرت مسيح است، که نام آنها در انجيل هاي کنوني (انجيل متي و لوقا – باب6) ذکر شده، اين واژه از ماده "حور" به معني شستن و سفيد کردن است، و چون آنها قلبي پاک و روحي با صفا داشتند و در شستشوي روح و جان خود و ديگران تلاش و کوشش مي کردند، اين واژه بر آنها اطلاق شده است.

در بعضي از روايات آمده که حضرت عيسي (ع) هر يک از آنها را به عنوان نماينده خود به يکي از مناطق مختلف جهان فرستاد، آنها افرادي مخلص، ايثارگر، مجاهد و مبارز بودند و شديدا به حضرت عيسي (ع) عشق مي ورزيدند.

سيدروح الله طباطبائي ندوشن